Door de schrapping van heel wat duatlons, nam Lotte Claes dit weekend deel aan een wielerwedstrijd: de lastige, met heel wat hoogtemeters ingerichte, tweedaagse Gran Fondo Alpin Bike. Lees hier haar verslag!

Zaterdag, etappe 1 – 24 kilometer klimtijdrit

“Zaterdag stond een klimtijdrit van 24km met 1200hm op het programma. In juli ben ik 2 weken op stage geweest in Alpe d’Huez. Daar heb ik voor het eerst ondervonden dat klimmen me wel ligt.

Toch was het best spannend om aan zo een evenement deel te nemen. Ik startte aan een vlot tempo maar zeker nog op reserve. Na 4km was de klim iets minder stijl. Ik probeerde het tempo wat hoger te leggen omdat ik wist dat tegen het einde van de klim het stijgingspercentage rond de 8% is waardoor het tempo toch zou stilvallen.

De stukken van 8% waren inderdaad lastig maar het einde was in zicht. Na de aankomst was het nog even spannend wachten op de tijden van de andere vrouwen.”

Zondag, etappe 2 – 128 kilometer

“Zondag stond een rit van 128km met 3200hm op het programma. Ik had nog nooit aan zo een lange koers met zulke hoogtemeters deelgenomen. Na amper 2km fietsen wachtte de eerste beklimming van de dag. Ik probeerde een groepje mannen te volgen maar de vermoeidheid van de tijdrit van gisteren speelde mij toch parten, de benen voelden nog wat zwaar. Ongeveer 5km van de top moest ik het groepje heren lossen met het oog op de volgende klim. Ik wou de wedstrijd verstandig indelen en dus niet meteen in het rood gaan. Na de afdaling geraakte ik terug bij een groepje mannen die ik kon volgen tot de tweede beklimming.

Tijdens die beklimming kreeg ik mijn klop, ik vond geen goed ritme dus ik reed gewoon mijn eigen tempo. Er is wel degelijk een groot verschil tussen een mannelijk en vrouwelijk lichaam (lacht).

Na de klim nummer twee zat het grote werk er op. Het parcours was nog steeds heuvelachtig maar echt ‘colls‘ stonden niet meer op het programma. Dit lag me beter! Ik kende wel nog wat pech, mijn ketting viel tweemaal af, zo verloor ik ongeveer 3 minuten en werd ik opgepikt door een nieuwe groepje heren… Ook deze hadden duidelijk vermoeide benen. Maar ik had nog geen andere vrouwen zien passeren dus gewoon aansluiten en veilig binnen komen was de boodschap.

Uiteindelijk bleek dat de tweede dame maar 13 seconden achter mij zat, het werd dus nog even spannend maar ze kwam niet meer dichterbij. Overwinning binnen dus! En hier ben ik natuurlijk ontzettend tevreden mee. Zeker omdat het eens iets nieuws was, ik had nog nooit aan zo’n type wedstrijd deelgenomen.”

Proficiat! En voor herhaling vatbaar dus, Lotte ;-).