2019 mag Kasper nu al inlijsten als zijn grand cru sportjaar. Naast zijn overwinningen in Meer en Eeklo, behaalde hij de dichtste ereplaats in zowel het Izegemse clubkampioenschap, Kortrijk, Beernem, Kapelle-op-den-Bos en het super sterk bezette Jabbeke 111. En we zijn ondertussen al zo rotverwend dat we de vierde plaats in Geel al niet meer vermelden.

Voor alle duidelijkheid: dit zijn niet de statistieken van een sterke wielrenner met vlugge sprintersbenen, wél resultaten van een triatleet. Juist, die sporttak waar telkens 300 à 400 deelnemers elkaar bekampen in open water en op een fiets- en loopparcours. En waar het een uitdaging als geen ander is om die top-100 of top-50 binnen te duiken. En met de steeds sterkere instroom, moet je in een eerste sportleven atletiek-, zwem- of koerstopper geweest zijn om mee te kunnen dingen voor die top-20 of top-10 overall.

Sinds zijn blijde (her)intrede in de EFC Izegemse Triatlonclub in 2017 behaalde Kasper liefst 19 podiumplaatsen.  Kasper zat al een tijdje op de radar van de trainers en voorzitter van EFC ITC en tegelijk zat EFC ITC ook op de radar van Kasper. Logisch, want voor Kasper een terugkeer naar de triatlonclub van zijn jeugd. En vader Bart was jarenlang coördinator van de wedstrijd op 15 augustus, zus Elodie werd Belgisch jeugdtriatlonkampioene in 2008, terwijl broer Korneel als Izegemse triatleet de Ironman Maastricht in een nipte 9u.40’ afhaspelde.

Bij de transfer van Kasper naar Izegem was de hoop dat hij af en toe top-10, top-5 of wie weet nog eens een podium zou meepikken. Dat de flamboyante Kasper leven in de Izegemse triatlonbrouwerij zou brengen was zeker. Maar dat de soms impulsieve en meestal eigenwijze Kasper voorzitter, trainer of zijn entourage wel eens grijze haren zou kunnen bezorgen stond ook in de sterren geschreven.  Tegelijk was er de verwachting dat beter presteren dan in 2016 moeilijk zou zijn wegens te belastende job. Want rusten is toch ook trainen?

Het moet gezegd, dat de winter 2016 en het jaar 2017 onder begeleiding van trainer Dirk super verliep. En Kasper kwam, zag en won het clubkampioenschap in Izegem en maakte in 2017 een onverwacht grote sprong voorwaarts dankzij een betere kwantitatieve en kwalitatieve belastbaarheid. Hij gaf zijn entreekaartje als topper af met tweede plaatsen in de triatlonklassiekers in Damme en Meer en derde plaatsen in Leuven, Eeklo en Deinze. Vorig jaar won hij opnieuw het clubkampioenschap, wat bij ITC helemaal geen wandeling in het park is. Ook 2018 was een beresterk jaar met tweede plaatsen in Kortrijk, Meer en Kinrooi. In Damme en Koksijde stond hij als derde op het podium.

De toppers, meestal (semi-)pro’s in het triatloncircuit staan versteld van zijn rusteloosheid en tomeloze energie en zijn bevreesd voor zijn fiets- en bochtenwerk. Al komt hij nonchalant over en traint hij al een tijd opnieuw op eigen houtje, de betere tips op trainings- en materiaalvlak heeft hij heel slim gehamsterd en past hijgericht toe. In de lijn van de veldrijders die zich via een explosieve winter tot topwegrenners omturnen aarzelt hij niet om triatlonwetten te tarten. Welke triatleet zou het nu in godsnaam in zijn hoofd halen om enkele dagen voor een competitie aan een drieste nevenbondkoers deel te nemen?  Maar, vergis je niet: ook in de koers waakt hij over zijn benen en blijft hij mooi onder zijn anaerobe drempel.

En niet alleen tijdens het fietsen, maar ook op zijn hyperactieve social media volgen zijn concurrenten hem. Want Kasper heeft het merk ‘Phil’, zijn triatlon alter ego, mooi vorm gegeven. En de clubgenoten en zijn verdwaalde triatlonnonkel, met meestal nog een pakloopkilometers voor de boeg, zullen beamen dat Kasper blinkend en vers gekamd keurig zijn public relations en die van de clubsponsors verzorgt bij de speaker van dienst.

Wat als … de Vlaamse kwart-, halve- en 111-triatlons hun krachten zouden bundelen in een regelmatigheidscriterium en de beste triatleet in een witte leiderstrui zou rondfietsen? Dan zou Kasper ook op 15 augustus in wit wedstrijdpakje de verraderlijke bochten op de Izegemse Markt snoeihard blijven aansnijden. Maar zijn groene tenue – met die dreigende, rode Robocop helm bovenop – staat hem gelukkig ook op het lijf gesneden. En ook zijn EFC ITC collega’s kijken nu al uit naar de looptornado Kasper die hen – wie weet op podiumschema? – voorbij zal flitsen.

Benieuwd naar een overzicht van Kasper zijn resultaten? Bekijk ze hier!