Afgelopen weekend nam Gianni Malfait deel aan de Ironman 70.3 Costa Navarino in Griekenland. Een zeer sterk zwemnummer in een erg wilde zee, gevolgd door een snel fietsnummer op een golvend parcours en een snikhete halve marathon. Lees hier het verslag van deze schitterende prestatie!

Griekenland, Ironman 70.3 Costa Navarino 14/04/2019

Het is zondagochtend, het regent rond 5u30 plaatselijke tijd, precies zoals ze voorspeld hadden. Een paar buien en rond 7u00 zou het moeten droger worden zodat we om 8u00 ons terug nat kunnen maken tijdens het zwemmen.

Na het ontbijt in het appartementje waar we verblijven, vertrekken we ruim op tijd naar de startplaats die een 10km verder ligt. Men had ons gewaarschuwd dat het wel eens een opstopping kon zijn. Verstaanbaar, met 1700 atleten en hun entourage die over een zelfde smalle weggetje moesten. Maar al bij al viel het wel mee en na een 10 minuten file om de parking op te rijden, konden we naar de startplaats vertrekken.

Tijd om 100% te focussen op de wedstrijd! De banden van de fiets gaan opblazen die een nacht (onder plastic) doorgebracht had in de wisselzone. Bidon vullen en schoenen vasthangen met de rekkertjes-klaar!

Het (golf)resort waar de start, wissel en finish van de wedstrijd door gaat, is piekfijn onderhouden. Ietsje beter dan de normale Griekse standaard.
Na het aantrekken van mijn trisuit en wetsuit wandelen we de 1,5 kilometer naar het strand. Bij het aanschouwen van de zee hoor ik rondom mij veel paniek. Golven rond de 2 meter hoog rollen het strand op… Gisteren was de zee precies kalmer. Ik ben een redelijk goede zwemmer en moet me eerlijk gezegd moed inspreken,… Als jij dit niet kan, wat moeten die andere, mindere zwemmers dan?
Ik heb geen ervaring met zwemmen in dergelijke golven, ik geloof zelfs niet dat ik golven zo groot in België gezien heb…

Soit, ik neem plaats in de eerste startbox bij de betere zwemmers (tijd 25-30’). Na het Griekse volkslied gaan we van start in waves van telkens 6 deelnemers. Ik vertrek rond de 30ste plaats. In het water geraken was al een uitdaging, zwemmen in het eerste stuk ook maar ik was verrast dat ik toch vooruit geraakte en het noorden niet kwijt was na enkele keren door de golven te duiken. Een techniek die je noodgedwongen na enkele meters moet beheersen in dergelijk water. Na de eerste boei draaiden we met de kustlijn mee, lekker parallel met de golven…Op een gegeven moment lig ik crawl te zwemmen en het volgende moment val ik, en lig ik op mijn rug. Even heroriënteren en boeien zoeken, NIET TE DOEN! Een kajak naast me kantelt, hopelijk kan deze redder zich zelf redden. De rest van het zwemmen denk ik constant na aan de mensen die achter me starten, iemand die maar half getraind is riskeert zijn leven hier… En ik vrees eerlijk gezegd voor het ergste…

Ik kom uit het water en ben verrast van mijn tijd (26 minuten) dat was sneller dan verwacht in deze omstandigheden. En nu lopen, 1,5 km vooraleer je op de fiets zit en een goede 50 meter hoogteverschil met trappen. De wissel gaat verder prima.
Het fietsen loopt in het begin wat stroef, dat lopen zit wat in de kleren. Ik beslis om me van niemand wat aan te trekken en mijn eigen tempo te rijden. Twee atleten halen me in, het gaat na 2 kilometer vlak (de enige vlakke kilometers in dit parcours) omhoog met wat je kan vergelijken als 3 keer de Nieuwe Kwaremont na elkaar omhoog. Nadien is het wat meer op en af, meer op dan af, om vervolgens terug te keren over de volledig vernieuwde weg (lap daar gaat mijn voorbereiding met Google Street View). Veel van de hellingen zijn te zwaar om je te lanceren en boven te geraken zonder stil te vallen. Ik haal meer en meer atleten in en zie aan het keerpunt dat er een 20 man voor me ligt, WoW!
Na me volgen al grote tijdsverschillen. Op het volgende keerpunt zat ik aan 15, en het volgende een man of 10. Dan beginnen we de mensen over te steken die aan hun eerste ronde bezig zijn, ik haal nog 3 atleten in die in dezelfde ronde zitten (waaronder de twee die me eerst ingehaald hadden en redelijk geparkeerd stonden). Ik rij super constant, de twee rondes rijd ik met 14 seconden verschil op 1 uur 2 minuten, de klim volgens Strava zelfs binnen de 2 seconden… De hartslag en het vermogen zaten goed, een mooie snelheid, een teken dat de bikefit bij Pulso Preventielab super was, ik had nog over om aan mijn zwart beest te beginnen.

De kids klaar om hun papa vooruit te roepen!

Ik rijd in de top tien de wissel binnen, Griet roept me toe dat ik tweede ben in mijn age group. Ik was blijkbaar de eerste die binnen moest aan de linkerkant want ze wisten precies nog niet al te best welke richting ik mocht lopen, een vrijwilliger stuurt me even de verkeerde kant op. Soit, daarop zal het niet aankomen… Ik doe sokjes aan, mijn schoenen, petje, nieuwe zonnebril en neem mijn gelletjes mee.
De livestream camera’s komen me terwijl ik dit doe nog even onder druk zetten –lol– ze volgen me tot ik de wisselzone uitloop. “Sorry guys- you’ve got the wrong guy.”

Het lopen dan, niet mijn beste onderdeel en ik bevind me hier tussen mannen die wel kunnen lopen. Ik start en heb nog veel energie in de benen en beslis om te proberen op 4 minuten 30 seconden per kilometer te lopen, iets wat ik in een stand-alone loopwedstrijd al gedaan heb (PR) het lukt goed tot rond kilometer 10, ondanks heel veel off-road en kleine bulten op en neer. Dan begint de ondertussen wel heel krachtige zon me te doen verhitten. Ik nam iedere bevoorrading een flesje water en at een gelletje. 2 sponsjes over mijn hoofd hielden me niet koel. Ik begon weer mijn techniek niet meer onder controle te houden, te stoempen. Het ergste is dat ik het weet en het niet kan behelpen. Het feit dat ik al een man of 15 zag passeren voordien met zowat de helft uit mijn age group, deed de moraal ook nog wat zakken. Ik liet belopen en haalde met alle moeite nog 5 minuten per kilometer. Ik kon blijven lopen, welke doel nummer 1 was nu. Uiteindelijk haal ik 1uur 42 minuten op de halve marathon, een correcte tijd voor me in triatlon.

Het is wel pijnlijk dat ik 50 plaatsen verlies overall tijdens het lopen en op de 57ste plaats eindig, 18de in mijn age group wat te ver zit om een slot te kunnen grijpen voor het WK (8 slots in mijn categorie).
Gemengde gevoelens dus, enerzijds zeer tevreden met de persoonlijke prestatie maar anderzijds had ik wel gehoopt om dat wk-slot te halen. Daarvoor moest ik wel een halve marathon van 1 uur 25 minuten kunnen lopen en dat ligt nog even uit mijn bereik.
Alleszins veel vertrouwen getankt voor wat komen zal, De Swissman eind juni… en en-passant nog Bilzen.

Nu genieten we nog wat van onze resterende vakantie.

Je kan me zien in het filmpje op 15” (start zwem) en op 2’10 bij de start van het lopen.

Dikke merci aan allen die meesupporterden dichtbij en heel veraf via de app